วันออกพรรษา น้องนัดอ้ายว่า สิมาเบิ่งเรือไฟ เคยให้สัญญากันไว้ วันไหลเรือไฟนครพนม

คนหลายหมื่นราย รอบล้อม ริมลำน้ำโขง แต่บ่เห็นนวลอนงค์ โอ้น้องโฉมยง เจ้าไปอยู่ไหน

แสงไฟลอยฟ้า พาใจล่องลอย คอยมองหาน้อง ส่งเสียงพิณเสียงกลอง ให้ดังก้องริมสองฝั่งโขง

พัดไปบอกข่าว ถึงสาวผู้ไทย นครพนม ว่าอ้ายรอเที่ยวชม ไหลเรือไฟวันออกพรรษา

เรือไฟล่องลอยลำผ่าน คิดถึงวันวานที่เฮาสองคน

เดินเที่ยวเมืองนครพนม ๆ นั่งเบิ่งโขงบนชิงช้าสวรรค์

สัญญาเมื่อคราปีก่อน นัดไว้นวลน้องทำไมไม่มา

วันนี้พี่มาทวงสัญญา ๆ อยู่ไหนแก้วตาพี่มาหาเธอ

เสียงแคนแว่วหวาน ลำซิ่งสะท้านตามสายลมลอย อ้ายยังยืนคอยมองหาเนื้อกรอยอยู่ริมฝั่งท่า

เรือไฟไหลผ่านลำสุดท้ายเดือนฉายอำลา เจ้าคงบ่มาวันออกพรรษางานไหลเรือไฟ

(ซ้ำ)