Opera op Straat

[Verse 1]

Een kilte in de lucht

De geur van kolen en regen

Houten wielen ratelen langzaam

Over een kronkelend pad

Een jongen verkoopt peren

Van een kapotte kar

Een meisje neuriet een halve hymne

Met haar hand op haar hart

[Chorus]

Het doek gaat op voor de kinderkopjes

Zing het voor de waslijnen en schoorstenen (hé!)

Elk luik

Elk raam wijd open

Voor onze kleine

Onmogelijke symfonie

Hier in 1873

Maken we een opera op straat

[Verse 2]

Hoge hoed

Gescheurde jas

Hij schraapt zijn keel om te zingen

Zilver op zijn tong

Hoewel hij zijn ring verloren heeft

Zij stapt uit de menigte

Haar onderrok in de klei

Verandert zijn eenzame aria

Halverwege in een ruw duet (oh!)

[Chorus]

Het doek gaat op voor de kinderkopjes

Zing het voor de waslijnen en schoorstenen (zing!)

Elk luik

Elk raam wijd open

Voor onze kleine

Onmogelijke symfonie

Hier in 1873

Maken we een opera op straat

[Bridge]

Bakkers leunen in meelwitte deuropeningen

Zeelieden verstommen midden in een grap

Midden in een woord

Zelfs de priester bij de hoekwinkel

Houdt zijn adem in bij het laatste akkoord

[Chorus]

Het doek gaat op voor de kinderkopjes

Zing het voor de waslijnen en schoorstenen (hé!)

Elk luik

Elk raam wijd open

Voor onze kleine

Onmogelijke symfonie

Hier in 1873

Maken we een opera op straat

Hier in 1873

Zijn wij de opera op straat

[Outro]

De stad ademt onze melodie

Lang voordat de nacht viel

Een kleine droom van heel lang geleden

Leeft door, in elke straat,

In elke stem, in ons lied op straat